• Home
  • Redactionele artikelen

Redactionele Artikelen

Deel dit artikel met je vrienden:
Share |

Bestel brochures

Bijdrage van: dr. F. Rogge, Plastisch en esthetisch chirurg bij Cosmipolis Clinic

Borstreconstructie


Een borstreconstructie na borstamputatie of mastectomie zal zowel het fysisch als psychologisch welzijn van een patiënte verbeteren en ertoe bijdragen de asymmetrie, veroorzaakt door het wegnemen van de borst, te overwinnen. Omdat het na een borstamputatie onmogelijk is exact dezelfde borst na te maken, is het doel bij een reconstructieve ingreep steeds een zo nauwkeurig mogelijke borst na te bootsen, rekening houdend met de andere borst.


Auteur: dr. F. Rogge
Plastisch en esthetisch chirurg

Borstreconstructies zijn technisch veeleisende ingrepen, waar oog voor detail en aandacht voor de specifieke context van elke patiënt zullen toelaten om de juiste beslissingen te nemen. Er bestaan meerdere technieken van reconstructies. Zelf geef ik de voorkeur aan autologe borstreconstructies, waarbij het lichaamseigen weefsel gebruikt wordt (microchirurgische techniek). Uiteraard wordt altijd in samenspraak met de patiënt gekozen voor een bepaalde techniek.

Eerste consultatie

Bij een eerste consultatie bekijken we uitgebreid de medische voorgeschiedenis en alle factoren gelinkt met de borstaandoening (chemotherapie, radiotherapie, algemene gezondheidsstatus). Daarna worden de algemene reconstructieve mogelijkheden overlopen en een duidelijk beeld gegeven van wat mogelijk is met de meest geavanceerde technieken.
Tijdens deze consultatie kan een 3D-beeld genomen worden van het bovenlichaam. Dit laat toe om verder te analyseren en in een tweede consultatie een reconstructieresultaat te simuleren.

Wat gebeurt er bij een borstreconstructie?

Dit is vaak een ingreep in twee fasen. Bij de eerste ingreep zal een borst nagebootst worden met de nadruk op vorm en volume. Tijdens een tweede ingreep wordt het resultaat verder verbeterd door een tepel- en tepelhofreconstructie uit te voeren en - indien nodig - de symmetrie te perfectioneren.
In het algemeen zijn er twee grote categorieën van borstreconstructies: de ene waarbij een prothese of weefselexpander wordt gebruikt, de andere waarbij lichaamseigen weefsel wordt gebruikt. Beide methodes hebben voor- en nadelen en worden bovendien soms in combinatie met elkaar uitgevoerd.

Wat zijn de voor- en nadelen van een borstreconstructie met prothese?

Wanneer een borst wordt gereconstrueerd met een prothese, wordt meestal een siliconegel prothese gebruikt. Voordeel van deze techniek is dat de ingreep minder complex is en een kortere herstelperiode vergt. De operatie wordt meestal uitgevoerd in een dagkliniek of met een overnachting. De resultaten gaan vaak gepaard met een zeer goede vorm en zacht aanvoelen van de borst. De beste resultaten worden verkregen als de tegenovergestelde zijde ook met een prothese wordt vergroot ter verbetering van de symmetrie.
Het nadeel bij een dergelijke reconstructie is dat radiotherapie de complicaties van implantaten kan doen toenemen en op lange termijn correctieve chirurgie vaak noodzakelijk is.

Hoe werkt de methode met weefselexpanders?

De methode met weefselexpanders maakt gebruik van het principe dat de huid kan uitzetten. Een opblaasbare prothese wordt onder de huid en/of spier geplaatst en stelselmatig met fysiologisch serum opgeblazen.

Voor- en nadelen van de weefselexpandermethode

Wanneer een weefselexpander wordt gebruikt, kan vaak een zeer natuurlijke, welgevormde borst bereikt worden. Aangezien de weefselexpansie ervoor zal zorgen dat de huid wordt uitgezet, is het mogelijk een mooi volume onder de spier en huid te plaatsen.
Het nadeel van deze methode is het feit dat het lichaam een vreemd lichaam moet aanvaarden en hierbij een soort kapsel vormt rond de prothese. Bij een laag percentage van patiënten zal dit kapsel te sterk samentrekken en leiden tot een kapselcontractuur dat een repercussie kan hebben op de vorm van de borst en soms gecorrigeerd moet worden met bijkomende chirurgie.

Reconstructie met lichaamseigen (autoloog) weefsel

Bij deze methode van borstreconstructie wordt lichaamseigen weefsel gebruikt om een borst na te maken. Dit weefsel kan verbonden blijven met haar bloedvoorziening en naar de borst gebracht worden of kan volledig vrijgemaakt worden en via microchirurgische technieken weer verbonden worden met bloedvaatjes in de buurt van de borst.

De meest bekende en geavanceerde reconstructies met microchirurgische techniek zijn:

  • DIEP-flap: we verplaatsen weefsel vanuit de buikstreek naar de borst, de zone ter hoogte van de buik wordt gesloten zoals bij een buikwandcorrectie.
  • SGAP-flap: voornamelijk uitgevoerd wanneer er niet genoeg weefsel is ter hoogte van de buikstreek, we nemen weefsel ter hoogte van de bilstreek om terug een borst te maken.
  • TUG-flap: eveneens voornamelijk gebruikt bij patiënten met een tekort aan weefsel ter hoogte van de buik. We nemen weefsel aan de binnenkant van de dij met een litteken dat in de liesplooi ligt.

Borstreconstructies met lichaamseigen weefsel kunnen ook zonder microchirurgie. Hierbij betreft het voornamelijk twee technieken:

  1. TRAM-flap: weefsel van de lage buikstreek wordt vrijgemaakt, waarna de buik wordt gesloten, zoals bij een buikwandcorrectie. Vaak wordt met dit weefsel de verbinding met een deel van de buikspier behouden en door een tunnel naar de borststreek gebracht.
  2. Latissimus Dorsi-flap: deze flap is gebaseerd op een grote rugspier, die vaak met bovenliggend vetweefsel en huid van de rug naar de borststreek wordt verplaatst via een tunnel in de oksel. Soms kan deze flap alleen genoeg volume geven om een mooie borst te reconstrueren. Indien het volume onvoldoende blijkt, is het hoe dan ook een goede bedekking voor een kleine prothese om een mooi resultaat te bekomen. De flap is zeer betrouwbaar en aangezien de bloedvoorziening niet wordt doorgenomen is het een zeer veilige techniek.

Voor- en nadelen van reconstructie met lichaamseigen weefsel

Het duidelijke voordeel van deze methode is dat de borst natuurlijk aanvoelt, omdat de nieuwe borst gemaakt wordt met eigen weefsel. Met lichaamseigen weefsel werken laat ook toe om de borst te sculpteren en een zo gelijk mogelijke vorm te bekomen als de andere kant. Bovendien is een reconstructie met lichaamseigen weefsel de meest duurzame vorm van reconstructie.
De kapselvorming die gepaard gaat met reconstructies met implantaten komt uiteraard niet voor bij lichaamseigen weefsel.

Het nadeel van een reconstructie met lichaamseigen weefsel is dat het een meer complexe operatie is, die soms gepaard gaat met een langere herstelperiode.

Welke factoren bepalen welk type reconstructie wordt gebruikt?

  • De hoeveelheid vetweefsel en huid die men nodig heeft voor de reconstructie.
  • De hoeveelheid vetweefsel en huid aanwezig in de zone van het donorweefsel.
  • Voorkeur van de patiënt alsook de voorkeur van de chirurg.

Zijn er risico’s en complicaties?

Wanneer weefsel wordt genomen van een ander deel van het lichaam, zal dit gepaard gaan met een litteken, soms een verminderd gevoel in de zones waar het weefsel genomen wordt alsmede contourwijzigingen.

In het kader van TRAM of DIEP-flap is dit uiteraard een minder groot probleem, omdat hetzelfde effect wordt verkregen als bij een buikwandcorrectie en dit leidt tot een herstel van een vlakke buik.

Duur herstelperiode?

Dit is afhankelijk van het type reconstructie. De lengte van de herstelperiode kan een bepalende  factor zijn in de beslissing, die patiënt en chirurg zullen nemen wat de specifieke techniek betreft.

Wat is de kostprijs van een borstreconstructie?

De kostprijs van een behandeling of ingreep varieert al naargelang de aard van de aandoening, de combinatie van ingrepen die worden uitgevoerd, de chirurgische tijd die ermee gepaard gaat en het type anesthesie.

 
 
Wegwijzer van de Medische Esthetiek
Het complete naslagwerk
 
Klinieken
Bekijk alle klinieken.
 
Specialisten
Bekijk alle specialisten.
 
Aanbiedingen
Bekijk alle aanbiedingen.
 
Redactionele artikelen
Medisch specialisten geven achtergrondinformatie over behandelingen.