• Home
  • Redactionele artikelen

Redactionele Artikelen

Deel dit artikel met je vrienden:
Share |

Bestel brochures

Bijdrage van: Dr. Med. F. Neidel / Dr. Med. K. Leonhardt, Haarchirurg / Haarchirurg bij Transhair

Haartransplantatie


De transplantatie van eigen haarwortels, ofwel het herverdelen van lichaamseigen haarzakjes uit de haarkrans naar onbehaarde gebieden heeft door gebruik van een microchirurgisch procédé een duidelijke kwaliteitsverbetering ondergaan.

auteursfoto_F_Neidel_K_Leonhardt.jpg
Dr. Med. F. Neidel (rechts) en Dr. Med. K. Leonhardt (links)

Vanwege vaak niet bevredigende esthetiek stond de transplantatie van eigen haarwortels in het verleden controversieel ter discussie. In de jaren 60 en 70 werden huidtransplantaties met een doorsnee van 2 tot 4,5 mm direct in verhouding in het onbehaarde gedeelte ingeplant. Daardoor ontstond een zogenaamd “poppenhoofdeffect”. In de jaren 80 maakte men de transplantaten de helft kleiner en bracht deze transplantaten (grafts), voornamelijk minigrafts (3 tot 5 haren), in de huid, wat esthetisch een aanzienlijke verbetering was.
Sinds de invoering van de microchirurgische technieken zijn de transplantaten steeds kleiner geworden, is de preparatie-inspanning gestegen en worden er steeds hogere eisen aan het medisch team gesteld. Tegenwoordig is men in staat uitsluitend follicular units met 1, 2 of 3 haarzakjes per transplantaat te transplanteren.

Donorgebied/uitnametechniek

Androgenetische haaruitval kan dynamisch verlopen. Daarom lijkt een stadia-indeling zinvol. De beoordeling van de progressie is vaak moeilijk en daarom moet vooral bij jonge patiënten zeer  voorzichtig geschat worden. Het staat echter wel vast dat onder de gedachtenlijn, die ongeveer 4 tot 6 cm boven de helix van beide oren loopt, de haarzakjes niet ontvankelijk zijn voor  dihydrotestosteron (DHT), de veroorzaker van de androgenetische haaruitval. Alleen uit dit gebied kan men 50 procent van de haarzakjes wegnemen om ze op haarloze plekken te herverdelen. Neemt men uit andere gebieden haarzakjes, dan worden die later zelf alopetisch, waardoor de getransplanteerde haren op de andere plaats analoog uitvallen.

De stempel- of punchuitname die enkele jaren geleden grote bekendheid genoot, is al jaren achterhaald, omdat gebleken is dat er bij iedere stempel een grote kans op beschadiging van de haarzakjes aan de buitenrand bestond. Hetzelfde risico loopt men bij de uitname door middel van de Follicular Unit Extraction (FUE-methode). Bij de toepassing van de FUE- methode worden follicular units met een holle naald één voor één uit het achterhoofd verwijderd. Hierbij is de kans op beschadiging van de follicular units aanwezig, omdat de follicular units niet 100 procent
zichtbaar zijn. De FUE-methode wordt door Transhair dan ook alleen geadviseerd bij kleinere behandelingen. Er zijn echter chirurgen die ook grote behandelingen door middel van de FUE-methode aanbieden. Dit is altijd mogelijk; alleen zullen dergelijke grote behandelingen duurder zijn dan de stripmethode, die nu uitgelegd zal worden.
Tegenwoordig wordt een maximale strip van ca. 8 tot 20 cm lengte en 1 tot 2 cm breedte weggenomen. Belangrijk is de snijrichting, die op een dusdanige manier moet worden uitgevoerd, dat
de huideinden spanningsvrij gesloten kunnen worden. Bij hernieuwde uitname kan men dan in het oude litteken snijden.

Beginnende haarchirurgen verwijderen vaak een te grote strip, omdat ze de daarmee samenhangende personeels- en tijdsintensieve preparatie niet goed kunnen inschatten en verwerken.  Haarzakjes moeten daardoor verworpen worden en het donorgebied wordt onnodig gereduceerd. Wij adviseren daarom een preoperatieve trichodensitometrie. Door een meetsjabloon worden de haarzakjes, die overwegend in groepen groeien (follicular units), als eenheden in getal en kwaliteit geanalyseerd. Daardoor is een berekening van de grootte van de weg te nemen strip mogelijk.

Preparatie van de follicular units

Het prepareren (trimmen) van de follicular units tot micrografts (2 tot 3 haren) en singlegrafts (1 haar) is één van de belangrijkste en meest veeleisende bezigheden bij de haartransplantatie. Het vereist een team van 2 tot 5 medische assistenten. Een beginner kan bij goede kwaliteit circa 100 transplantaten per uur trimmen. Daarom moet het aantal transplantaten voor beginners niet hoger liggen dan maximaal 500. Daarmee zijn volgens de huidige standaard slechts de haargrens en de inhammen bij de slapen te corrigeren. Na circa 3 maanden intensieve training kan het aantal
transplantaten per operatie stijgen naar 800 tot 1.600.

Vanwege de afnemende werking van de bloedvaten en de plaatselijke anesthesie mag de preparatie niet langer dan 3 uur duren (aanbevolen operatietijd 2 tot 3 uur bij 500 tot 1000 grafts). De preparatie gebeurt met speciale instrumenten met optische hulpmiddelen. Beslissend is de kwaliteit van de transplantaten.

Haartransplantatie_foto_1.jpg
Een geprepareerde follicular unit

Implantatietechnieken

De implantatie van de follicular units moet onder microchirurgische omstandigheden plaatsvinden. Bij het maken van implantatiekanalen kan in principe gekozen worden uit twee verschillende basistechnieken, de zogenaamde holes-(gaten) techniek of de slit- (sleuf) techniek. De gaten worden aangebracht met rondmessen (punches) met een doorsnede van 0,7 tot 1,2 mm. Slechts in uitzonderingsgevallen moet de doorsnede meer dan 1,0 tot 1,2 mm bedragen.

Door de cilindrische verwijdering van alopetische huid wordt aan de ene kant de kale plek gereduceerd en wordt aan de andere kant een even groot equivalent aan gezond weefsel met DHT-resistente haarzakjes ingebracht. Bovendien wordt door het cilindrische gat de toekomstige haargroeirichting driedimensionaal exact vastgelegd.

Bij de slittechniek wordt de huid met speciale scalpels ingesneden waarna de transplantaten in overeenkomstige grootte worden ingebracht. Door de slit wordt in het donorgebied geen huid verwijderd en is de latere haargroeirichting tweedimensionaal vastgelegd.

Beide technieken worden soms controvers besproken. Hoe groter de transplantatiedoorsnede, des te meer waren ook de voor- en nadelen zichtbaar. Te grote holes vertoonden een langzamere genezingstendens. Grote transplantaten in slits vertoonden zo nu en dan oneffenheden op het huidreliëf en een compressie van de groepen haarzakjes. Als beide technieken op hoog niveau en adequaat worden uitgevoerd, zijn er geen verschillen meer zichtbaar. De chirurg bepaalt te allen tijde welke techniek(en) gehanteerd worden.

De invoering van moderne hoog-energetische CO2-lasersystemen heeft het mogelijk gemaakt dat er met behulp van een laser eigen haarzakjes getransplanteerd kunnen worden door slits of holes in de hoofdhuid in te brengen. Wordt het weefsel slechts gevaporiseerd dan vertonen de geïmplanteerde haarzakjes normale haargroei, precies zoals bij de oorspronkelijke methoden. Het voordeel van de laser ligt intraoperatief; men verkrijgt een goed overzicht van het nauwelijks bloedende operatiegebied. Het nadeel is de ietwat gecompliceerde operatietechniek. Bovendien kunnen de implantatiekanalen niet al te groot gemaakt worden vanwege verbrandingsgevaar waardoor overwegend micrografts getransplanteerd moeten worden. Bij vlakdekkend gebruik resulteert dit vaak in een pover uiterlijk.

Bij gebruik in het haargrensgebied worden zeer goede esthetische resultaten bereikt. Het goede operatieoverzicht mag de beginner er niet toe verleiden, eerste behandelingen met de laser te doen. Een zeer goed geschikt lasersysteem is de Er:YAG-laser. Deze laser werkt met een 10x hogere bindingsaffiniteit aan water dan de CO2-laser, zodat hier verbrandingen zo goed als uitgesloten zijn en er een overwegend ablatief effect te melden is. De Er:YAG laser is met speciale software voor haartransplantaties uitgerust, zodat hij ook voor beginners geschikt is. Het voordeel ligt echter in de hoge transplantatiedichtheid en het vermogen om zowel minials microholes in de huid aan te brengen zonder dat het tot verbrandingen leidt. Vooral ter reconstructie van de haargrens is deze laser geschikt, omdat hij een zeer natuurlijk uiterlijk en een hoge haardichtheid realiseert.

Haartransplantatie_foto_3.jpg

Trichodensitometrie

Beslissend criterium voor een succesvolle of mislukte transplantatie van eigen haarzakjes is de optische werking. Iedere patiënt biedt individuele bijzonderheden met betrekking tot haarzakjesdichtheid, haarkleur, haardikte, haarstructuur, huidskleur en huidtype. Door meting van de dichtheid van de groepshaarzakjes in het donorgebied en de transplantaatdichtheid in het ontvangende gebied kan men uitspraken doen over de optische werkzaamheid. Bovendien wordt een berekening van het totale aantal transplantaten en de reserves mogelijk. Aanvullend is het maken van een berekening van het aantal niet gegroeide transplantaten binnen het transplantatiegebied.

De trichodensitometrie kan verifiëren hoe dicht transplantaten per oppervlakte-eenheid ingebracht kunnen worden. Hoe hoger de transplantatiedichtheid, des te fijner is de transplantatiedoorsnee per oppervlakteeenheid. Overigens bestaat er wel een grens aan de te bereiken dichtheid. Wordt deze grens overschreden dan zal dit leiden tot necrose. Een zogeheten dense-packing, zoveel mogelijk transplantaten op een klein oppervlak inbrengen, vermindert het aantal verdichtingbehandelingen, maar brengt ook een hoger complicatierisico met zich mee en moet daarom aan ervaren haarchirurgen worden overgelaten.

Indicatiespectrum

De indicatie voor transplantatie van eigen haarzakjes om cosmetische redenen bij mannen zou op grond van ethische overwegingen en na kritische beoordeling van de psyche van de patiënt door een ervaren chirurg zelf gedaan moeten kunnen worden. De indicatie is onderhevig aan vloeiende overgangen. Slechts enkele jaren geleden werd nog geadviseerd, jonge mannen niet voor hun 24-ste levensjaar te behandelen. Wij stellen een tendens naar jongere leeftijdsgroepen rond de 20 jaar vast. Door de prestatiedruk in onze tijd wensen veel mannen een correctie. Zij willen niet wachten tot ze zich maatschappelijk, beroepsmatig en privé gevestigd hebben en totale haaruitval bereiken. Juist door een vroegtijdige correctie hebben zij zich beter dan anderen gevoeld en konden hun doelen als zelfbewuste mensen realiseren.

Conceptie en patiëntenvoorlichting

Om foute indicaties te vermijden, moet een rechtlijnige duidelijke conceptie van iedere transplantatie van eigen haarzakjes vooropgesteld worden. Duidelijk moet zijn dat haaruitval een dynamisch proces is waarvan de uitbreiding niet altijd te voorspellen is. Een vroegtijdige operatie moet dus ruimte voor correcties laten in geval van voortschrijdende alopecia. Wij behandelen bij voorkeur
de voorste helft van het voorhoofd, de “communicatievlakte”. Hier zijn optisch de meest indrukwekkende resultaten te behalen en zijn correcties en verdichtingen te allen tijde en ook bij kleine donorgebieden mogelijk. De haargrens moet niet te laag gemaakt worden, omdat dat als men ouder wordt onnatuurlijk en opvallend is.

De herverdeling van eigen haar kan ook slechts eigen haar met al zijn voor- en nadelen en individuele eigenschappen opleveren! Een patiënt met dun en pluizig blond haar mag niet op stevig zwart haar hopen! Dit gegeven wordt vaak door de betrokkene vergeten als ze de tot de verbeelding sprekende “voor-na-foto’s” van de reclame-industrie op hun eigen verwachtingspatroon projecteren. Goede optische resultaten zijn bij kroes- en dicht haar te verwachten.

De haardichtheid zal niet de oorspronkelijke toestand van voor de haaruitval bereiken. Tussen de transplantaten moeten nog onbeschadigde huidbruggen overblijven opdat de groei gewaarborgd is. Een verhoging van het aantal transplantaten per operatie betekent niet een hogere implantatiedichtheid, maar slechts de verzorging van een grotere kale plek. Een verhoging van de  haardichtheid is slechts door nog een operatie, op zijn vroegst 3 tot 6 maanden na de eerste ingreep, mogelijk.

Geen complicaties

Omdat uitsluitend lichaamseigen haarzakjes gebruikt worden, zijn afstotingsreacties zo goed als uitgesloten. Bij een normaal doorbloede hoofdhuid zijn ook infecties uiterst zeldzaam. Een perioperatieve antibioticaprofylaxis kan uitgevoerd worden. De patiënt moet rekening houden met verscheidene bijwerkingen van voorbijgaande aard en moet zich derhalve voor 5 tot 10 dagen uit het actieve beroepsleven en de openbaarheid terugtrekken. Een postoperatief verband is niet vereist. Ongeveer 2 tot 3 dagen na de ingreep kunnen zwellingen op het voorhoofd en bij de ogen optreden. Gevoeligheid in het implantatiegebied en ook boven het donorgebied is enkele weken en maanden mogelijk.

Na de genezing en het loskomen van de wondkorst treedt in de meeste gevallen een tijdelijke uitval van de getransplanteerde haren op. De echte haargroei begint 2 tot 3 maanden na de operatie. Hoe beter alle mogelijke complicaties met de patiënt in de voorbereiding besproken worden, des te minder zorgen maakt hij zich indien ze optreden. Het consult dat vooraf plaatsvindt is daarom uitermate belangrijk voor het verwachtingspatroon dat de cliënt heeft van zijn of haar haartransplantatie.

Voor meer informatie:
Transhair

 
 
Wegwijzer van de Medische Esthetiek
Het complete naslagwerk
 
Klinieken
Bekijk alle klinieken.
 
Specialisten
Bekijk alle specialisten.
 
Aanbiedingen
Bekijk alle aanbiedingen.
 
Redactionele artikelen
Medisch specialisten geven achtergrondinformatie over behandelingen.